Aangepast zoeken
Zucca op z'n Hollands, kale Basje



 

  Is de kalebas eenmaal volgroeid, dan zijn er leuke figuren in uit te snijden of is er een lekker zomersoepje van te maken. In Nederland komen wij meestal niet verder dan het decoreren van onze huiskamertafel met een keur aan kalebasjes op schaal. Er zijn vele vormen en kleuren in omloop. Het zelf laten opgroeien van enkele kalebasplantjes is helemaal niet moeilijk, wel spannend. Want de vorm en grootte van de vrucht is telkens weer een verrassing. Kalebas voelt zich heel lekker op een warme en broeierige standplaats in de tuin.

Kalebas als winkelwaar... ...en om te decoreren

Kalebas of pompoen
Kalebas is het synoniem voor pompoen. Toch krijgen sommige mensen de kriebels bij de gedachte dat deze wrattige vruchten eetbaar zijn. Overigens behoort de courgette en de patisson tot dezelfde familie. Italiaanse gerechten mogen dan melodieus in onze oren klinken, maar daar waar sprake is van zucca als bestanddeel van een recept, is dit niets anders dan een fraaie (Italiaanse) naam voor pompoen.
Kalebas is er in veel kleuren en vormen
Pompoenen moeten we zelf zaaien. Een voedzame en humeuze grond, flink verrijkt met oude stalmest zorgt voor het snel opkomen van de gezaaiplantjes. In een zakje zaad van 5 gram zitten om en nabij 30 zaadjes. Voorwaar, een flinke hoeveelheid planten met vruchten staat ons te wachten... Zaai in een kistje of in een voldoende diepe plastic bak. Dek de bak af met een glasplaat en lucht de gehele dag door de glasplaat te verwijderen. Gezaaid wordt begin mei. Na ongeveer twee weken moeten de planten uit de zaaibak op hun definitieve plaats worden uitgeplant. Plantafstand 1 x 1 meter. Een halfschaduwrijke plek is noodzakelijk wanneer de grond in hoofdzaak zanderig is.
Op klei- en zeer humusrijke gronden gedijen de planten prima in de volle zon. Meng voordat geplant wordt een flinke hoeveelheid verteerde stalmest door de ondergrond of gebruik gedroogde koemest. Na het uitplanten permanent zorgen voor een vochtige grond. Geoogst wordt vanaf juli tot en met eind september.

Pompoenachtigen die voor consumptiedoeleinden zijn bestemd, worden onvolgroeid geoogst. De bewaarbaarheid van kalebas en pompoen is goed zolang de omgevingstemperatuur niet boven de 12 graden komt.

Recept met kalebasjes
Snij één of meer kalebassen in stukken. Verwijder de (vele!) pitten uit het vruchtvlees.Snijd de harde schil eraf en spoel de stukken kalbas schoon. Doe een bodempje water in een flink grote pan en voeg daaraan toe: een in blokjes gesneden kleine knolselderij, een grote gesnipperde ui, een halve theelepel gedroogde tijm, twee blaadjes basilicum en een halve eetlepel zout. Kook het geheel circa 25 minuten op een middelhoog vuur. Neem hierna de pan van het vuur en pureer de inhoud in de pan onder toevoeging van 1 of 2 bouillon(blokjes) en nog wat zout naar eigen smaak. In plaats van zout kan ook wat (afhankelijk van de hoeveelheid soep) tamari toegevoegd worden. Tamari is een product gemaakt op basis van soja. Rasp ook twee middelgrote aardappels door de soep en breng het geheel weer aan de kook onder toevoeging van water. Proef geregeld op smaak. Laat de soep nog 15 minuten op een laag vuur pruttelen.
De smaak van de soep is een beetje zoetig en doet denken aan een wortelsoep. Kalebasjessoep is gezond en bevat een buitengewoon hoog percentage caroteen.

Grote en kleine kalebasjes voor de eeuwigheid
De echte kalebasvruchten zullen na verloop van tijd langzaam voos worden en uiteindelijk van binnenuit verrotten. Door hun decoratieve uiterlijk lenen de vruchten zich goed om er niet alleen een unieke foto van te maken, maar ook om een plaats te krijgen in de tuin of waar dan ook in uw huis.
Hiervoor is het nodig dat er een mal gemaakt wordt van de vrucht. In een winkel voor creatieve benodigdheden kunt u een pot vloeibare rubber kopen. De rubber wordt in meer lagen over de vrucht aangebracht. Na het aanbrengen van een laag rubber laten drogen voor de volgende laag aan te brengen. Naar gelang de grootte van de na te maken vrucht wordt het aantal lagen op te brengen rubber bepaald. Gemiddeld zijn 5-6 lagen voldoende om een stevige mal te vormen. Is de mal op de gewenste dikte, dan wordt voorzichtig de vrucht uit de mal genomen. Soms is het gebruik van een mesje nodig. Snij geen gat in het rubber. Is de vrucht verwijderd, dan de mal vullen met een vooraf gemaakt mengsel van zand (1 deel), gemengd met 2 delen cement en wat water. De vulling goed aandrukken! Laat het mengsel enige dagen in de mal uitharden (5-10 dagen) voor de mal er vanaf te strippen. Meer afgietsels zijn mogelijk met dezelfde mal. Is het afgietsel voldoende hard, dan kan eventueel met behulp van matte verf kleur aangebracht worden, zodat het uiterlijk 'net echt' lijkt. Een 'grijze afdruk' is echter al heel fraai op zich. Gips is af te raden als gietmiddel.
Weliswaar voltrekt het hardingsproces zich snel, maar het gipsmodel is zonder verdere bewerking (lakken, waterglas o.i.d) niet bestand tegen regen. Succes met de nakomelingen van kalebasje.


 

Artikelen en illustraties
in NEÊRLANDs Tuin
zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets mag daarom geheel, gedeeltelijk
of in gewijzigde vorm (persoonlijkheidsrecht) op welke wijze dan ook worden verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming.