 |
|
|
|
Aangepast zoeken
|
Echte laurier, al sinds de oudheid |
|
|
|
Laurier kennen de meesten van ons hoofdzakelijk als het 'lastige blaadje' in de soep.
In culinaire termen is laurier bestanddeel van het bouquet garni. Het sterk aromatische
blad geeft, als het licht wordt gekneusd, een verfijnde smaak aan tal van gerechten.
Laurier komt van nature voor in gebieden langs de Middellandse Zee, op de Azoren en de
Canarische Eilanden. Laurier (Laurus nobilis) wordt al sinds de oudheid gekweekt.
 |
| Bij ons bloeit Laurus nobilis zelden |
Twijgen werden door de Romeinen gebruikt als lauwerkrans, maar dat niet alleen - ook
tuinen worden er als boom of als haag mee gesierd.
Van de laurier zijn twee soorten bekend. De gewone laurier (Laurus nobilis) is daarvan
het bekendste. De Canarische laurier (Laurus azorica) heeft langere en meer
lichtgroene bladen vergeleken met de gewone laurier, waarvan de bladen diep donkergroen
zijn. Beide soorten kunnen uitgroeien tot hoge bomen, maar de Canarische laurier wint
het van de echte laurier. Die kan tot ruim twintig meter hoog worden. In landen langs de
kust van de Middellandse Zee worden laurieren bij restaurants wel gebruikt als omgrenzing
van terrassen om een gedeelte van het trottoir mee af te zetten. In ons land is laurier
meestal te koop als in pot gekweekte struik; geschikt als bijgewas, vormboompje voor
terras en balkon. De laurier is goed bestand tegen zilte wind en dus uitstekend te
gebruiken in gebieden langs de kust.
 |
|
 |
De laurier is goed te gebruiken als haag. [Giardino di Boboli, Firenze (It.)] |
Hagen en bomen versterken de vorm van de ruimte. (l'Isolotto in de Giardino di Boboli) |
Verzorging
Een laurier kan groeien in zowel een gematigd warm als een vrij koud klimaat. Langdurige
vorst wordt echter niet verdragen. Vorst onttrekt te veel vocht aan het blad (fysiologische
verdroging). Een laurier kan dus het beste in de winter overwinteren op een vorstvrije plaats
in huis, waarbij de temperatuur best een paar graden van het nulpunt, naar onder en boven,
mag afwijken gedurende de overwintering.
Een laurier verlangt een humusrijke, goed doorlatende grond en groeit zowel in de zon als
halfschaduw. De grond kan het beste permanent licht vochtig worden gehouden. Tijdens het
groeiseizoen kan de struik in vorm worden gehouden. Meestal is de laurier bij ons een vormboompje,
dat met een heggen- of snoeischaar in vorm wordt gehouden.
 |
Haag en hagen als vlakken [Giardino di Semplici, Firenze (It.)] |
De bladen zijn prima te gebruiken om te drogen of om vers te worden verwerkt in gerechten.
De laurier is bij ons onvoldoende winterhard om bijvoorbeeld als haag te worden gebruikt.
Daarom wordt een vervanging gebruikt in de vorm van de
laurierkers (Prunus laurocerasus). De echte
laurier (Laurus nobilis kan in ons klimaat dus uitsluitend vanaf het voorjaar tot
halverwege de herfst buiten blijven.
In landen rondom de Middellandse Zee kan de echte laurier uitgroeien tot een matig hoge
boom vab tot twaalf meter. Wie een koude kas heeft en kan voldoen aan een goede
overwintering, zal op den duur over een aardig hoge struik kunnen beschikken. Voor echt
hoge bomen en toepassingen van de laurier zal men vooral zijn ogen in Spanje en Italië
de kost moeten geven. Daar ook komt de laurier tot volle bloei. Van begin lente tot aan de
herfst bloeit hij daar met stervormige bloempjes. Later worden de in groepjes bloeiende,
crèmewitte bloemen gevolgd door ronde, groene vruchtjes, die in de loop van het
seizoen van diepblauw naar paarszwart verkleuren.
|
|
|
Artikelen en illustraties in NEÊRLANDs Tuin zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets mag
daarom geheel, gedeeltelijk of in gewijzigde vorm (persoonlijkheidsrecht) op welke wijze
dan ook worden verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming. |
|