NEERLANDs Tuin - winterakoniet, Eranthis hyemalis

In een winter zonder noemenswaardige kou kunnen de winterakonieten al begin januari in bloei staan. Reken er echter niet op, dat dan het voorjaar al begonnen is, want niet zelden kan er in februari nog weer een dik pak sneeuw liggen. Als voorjaarsboden moet u de winterakonieten daarom maar niet hoogachten.

Bij grote buitenhuizen langs de Vecht en op stinzen en borgen in Friesland en Groningen horen de winterakonieten helemaal thuis. Oorspronkelijk komt Eranthis hyemalis of winterakoniet uit Midden- en Zuidoost-Europa. Het zijn dus geen wilde planten, maar in de halfwilde milieus van buitenplaatsen, borgen en stinzen kunnen ze zich uitstekend staande houden. Als je soms die overweldigende

11 maart 2006

bloei in de wintermaanden bij die grote huizen ziet, bekruipt je direct ook de wens om zoiets aan te planten en binnen een jaar een tuin met eenzelfde uitstraling te hebben!
Helaas gaat dat niet zo snel als we allemaal willen. Winterakonieten worden in de herfst in droge toestand als een soort knolletjes gekocht. Er is geen touw aan vast te knopen wat nu de onder of de bovenkant is en velen zijn in paniek, omdat ze niet weten hoe ze deze knolletjes nu moeten poten. Maak daar maar geen probleem van en strooi ze in losgemaakte grond zonder meer uit en breng er daarna weer een laagje grond over aan. Die droge toestand van de knolletjes is niet echt bevorderlijk voor een goede ontwikkeling in de tuin. Ik raad aan om de knolletjes voor het poten eerst een nacht in water te weken. Dan nog kan de opkomst het jaar daarop niet echt geweldig zijn. Pas na enkele jaren zullende winterakonieten zich door zaad flink gaan uitbreiden.

Voor een goede ontwikkeling en uitbreiding dienen deze winterakonietjes in het gras te worden uitgeplant of in een border waar niet te veel in gewerkt wordt. In het gazon zijn ze minder geschikt, want na de bloei moeten de bladeren tijd hebben om zich te ontwikkelen en het blad mag niet afgemaaid worden, omdat het ervoor moet zorgen, dat er voldoende reservestoffen in de knolletjes worden opgeslagen. Plekjes tussen ruim staande heesters of onder een boom met een open kruin zijn daarom ideaal. De knolletjes kunnen tientallen jaren op dezelfde plek blijven staan en de winterakonieten zullen langzamerhand uitdijen tot een oppervlakte, die kan wedijveren met die van de aanplantingen bij een buitenplaats. [ Wiert Nieuman, hortulanus Botanische Tuinen van Utrecht ]

Artikelen en illustraties
in NEÊRLANDs Tuin
zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets mag daarom geheel, gedeeltelijk
of in gewijzigde vorm (persoonlijkheidsrecht) op welke wijze dan ook worden verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming.