 |
|
|
|
Aangepast zoeken
|
Wolfsmelk, een landveroveraar |
|
|
|
Wolfsmelk is een goed gekozen naam voor een hele reeks bekende
en minder bekende tuinplanten. Sommige soorten wolfsmelk slaan onmiddelijk
toe om opengevallen plaatsen in de border te veroveren.
Verder zijn de planten onschuldig van aard hoewel sommige mensen gevoelig
zijn voor het melksap wanneer de huid daarmee in aanraking komt.
Wolfsmelk of Euphorbia heeft niet alleen een kleurrijke en opvallende
bloeiwijze; het zijn ook heel decoratieve planten door de grijsgroene,
blauwgroene en vooral lijnvormige bladeren die soms merkwaardig op de
stengel geplaatst zijn. Wolfsmelk heeft een warme en vooral zonnige plaats
in de tuin nodig.
Euphorbia polychroma bloeit van april tot ver in mei.
 |
| Euphorbia polychroma |
Het is een echte voorjaarsbloeier. De bloei valt gelijk met de
voorjaarszonnebloem
(Doronicum) en is daarmee in de border goed te combineren. De bloemen
zijn hel zwavelgeel. Bladeren en bloemen staan in dichte kransen bij elkaar.
Verscheidene planten bij elkaar gezet vormen pas echt een mooie, compacte
groep in de border. De hoogte en breedte van deze plant is zo'n 50 cm. De
bladeren zijn mooi frisgroen. Vermenigvuldiging gebeurt door delen of
scheuren van de plant. Deze wolfsmelk is goed te combineren met grijsbladige
planten of planten die blauw bloeien.
Euphorbia cyparissias komt in het wild voor.
 |
| Euphorbia cyparissias |
In heel Europa is de plant te vinden op droge, zandige gronden. Het melksap is
giftig. Het is een goede bodembedekker die zichelf door uitzaaien verspreidt.
De bladeren zijn iets groenblauw gekleurd en bevinden zich beneden de mat
citroengeel gekleurde bloemen. De bloemen staan op lange stengels en zijn
schermvormig. De bladeren zijn smal lijnvormig. Na de bloei blijft het blad
lang mooi en fris.
Deze wolfsmelk groeit goed in de schaduw of halfschaduw. Op een lichte en
humusrijke grond groeit de plant ongebreideld uit. Een mooie combinatie is
te maken met vrouwenmantel (Alchemilla
mollis. De kleine handvormige bladeren en de licht olijfgroene kleur
van de vrouwenmantel passen er heel fraai bij.
De hoge en bossige Euphorbia characias ssp. wulfenii heeft bijna net
zo'n lange naam als de duur van zijn bloei.
 |
Euphorbia characias
subspecies wulfenii |
Vanaf mei tot ver in oktober zijn de bloemen zichtbaar. Vroeg in de zomer staat
deze wolfsmelk op z'n hoogtepunt van bloei. De lichtgele bloemen zitten geborgen
in ronde kleine groene tuilen. De bladeren zijn afhangend smal lijnvormig en staan
gekransd rondom de stengel. Het is wat je noemt een 'architectonische plant'. Elke
stengel met bladeren en bloemen staat apart. Aan de tweejarige stengels
komen het ene jaar grijsgroene bladeren en het jaar daarop komen daarbij de
bloemen. Deze wolfsmelk wordt wel anderhalve meter hoog en één
meter breed. Op een humusrijke grond groeit te plant het beste. Mooie
combinaties zijn te maken met Ligularia, Epimedium
en hoog groeiende Hosta-soorten.
In het najaar verkleuren het blad en de bloemen naar roestbruin-geel. Ook
dan is deze wolfsmelk van een bijzondere schoonheid.
Euphorbia mellifera is buitengewoon fraai.
 |
| Euphorbia mellifera |
De plant is moeilijk verkrijgbaar. Het is een bossig groeiende plant met smalle
lijnvormige bladeren en een opvallende gele middennerf op het blad. De plant
groeit alleen maar op een warme en beschutte plaats in de tuin. Tegen een muur
op het zuiden zal deze wolfsmelk het uitstekend doen. Door z'n flinke hoogte
van 150 - 200 cm en een breedte van 150 cm is een ruime plaats nodig. De
bol-schermvormige bloemen zijn bruinoranje gekleurd. Daaronder bevinden zich
de bladeren in een krans rond de stengel. Bloem en bladeren lijken in hun
verschijningsvorm wel wat op een ster. De plant moet volop zon en ruimte
om zich heen hebben om goed te kunnen uitgroeien. Pas dan komt deze
fabelachtig mooie wolfsmelk goed tot z'n recht.
Euphorbia lathyrus komt vaak spontaan als ongenode gast te voorschijn.
 |
| Euphorbia lathyrus |
Waarschijnlijk meegevoerd door compost of tuingrond verspreidt
de plant zich tot ver boven de grote rivieren. Deze wolfsmelk komt in
Limburg vaker in het wild voor. Oorspronkelijk komt deze wolfsmelk uit
Zuid-Europa. Wanneer de plant niet bewust gezaaid is, komt er meestal maar
één exemplaar in de tuin voor. Een grote groep gezaaide
planten is een sierlijke aanwinst in de tuin. Het is een tweejarige plant.
In het eerste jaar wordt de bruingroene stengel gevormd, waaraan kruisgewijs
de lancetvormige, diepgroene bladeren komen. In het tweede jaar komen er
onopvallende gele bloemen, waaruit na bevruchting een kogelvormig groengeel
vruchthuis ontstaat. De vruchten zijn giftig.
De plant wordt 50 - 100 cm hoog. Wanneer de vruchten in augustus rijp zijn,
schieten ze spontaan uit het vruchtomhulsel. Dit gaat gepaard met een
duidelijk hoorbare knal. Het wegschieten van de
rijpe vrucht gebeurt in de namiddag en is een gevolg van verandering in
temperatuur. Het gevolg daarvan is dat een volgend jaar de plant op de
meest onverwachte plaatsen in uw tuin te voorschijn komt.
|
|
|
Artikelen en illustraties
in NEÊRLANDs Tuin
zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets mag
daarom geheel, gedeeltelijk
of in gewijzigde vorm (persoonlijkheidsrecht) op welke wijze
dan ook worden verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming. |
|
