Winterjasmijn is een echte winter- en voorjaarsbloeier. Al 'vriest
het dat het kraakt', dan nog blijven de bloemen fier en oneindig bloeien.
Van oorsprong is de struik afkomstig uit het gebergte in China en groeit daar
op steile rotswanden tussen het struikgewas. Het is een ordeloze groeier,
die zich graag laat leiden en aanbinden tegen een muur.
De struik stelt weinig eisen aan de bodem en neemt genoegen met vrijwel iedere
grondsoort.
Het is een prima leiplant om tegen een noord- of oostmuur te planten.
Winterjasmijn is minder bekend dan de vroeg in het voorjaar bloeiende
Forsythia, die met een overdaad aan opvallend gele bloemen er wel
wat op lijkt. De hier beschreven soort is de Jasminum nudiflorum.
Net zoals bij Forsythia bloeit de struik op het kale hout
(= nudiflorum). De struik loopt uit met donkergroene twijgen, die na
ongeveer twee jaar geelbruin verkleuren.
De donkergroene stengel met afstaande bloemknoppen
De jonge twijgen zijn in de winter
groen blijvend. De jonge stengels zijn vrijwel vierkant van vorm. De oudere
twijgen worden rond van vorm. De struik wordt maar heel langzaam groot. De
hoogte en breedte zijn 'instelbaar' door vormsnoei toe te passen.
De maximale hoogte is zo'n drie meter.
De bloemknoppen zijn lichtgroen van kleur en tekenen zich sterk af ten opzichte
van de donkere stengel. De bloemknop is wel vijf keer zo groot als de bladknop. De
kelkblaadjes liggen geschubd over elkaar heen en zijn voor het uitlopen lichtgroen.
Naderhand kleuren ze fel lichtgeel. Het omwindsel van de bloemknop is nog aan de voet
van de bloem zichtbaar. De kleur hiervan is bruinrood. De groene stengeldelen hebben
groenwit merg.
Bladknoppen liggen dicht tegen de vierkante stengel aan
De oudere stengels zijn vrijwel hol en hebben alleen bij de knopen massief merg.
Bladknoppen zijn heel klein en hebben dezelfde lichtgroene kleur als de
bloemknoppen. Na het uitlopen hebben de blaadjes een diepgroene kleur. Ze zijn
glanzend en voelen leerachtig aan. Er verschijnen meestal drie blaadjes bij elkaar
op korte stengels. Het blad is ongeveer 2 cm lang en één cm breed.
Vanaf het uitlopen en gedurende de zomer blijven de bladeren donker glanzend
groen.
De bloem onderscheidt zich weinig van de bekende Forsythia
die als struik veel in de tuin voorkomt.
In het najaar na de eerste stevige vorst vallen de blaadjes af.
De bloem is kleiner van omvang en licht zwavelgeel van kleur.
Jasminum nudiflorum begint al eind december te bloeien en gaat daarmee
door tot het einde van februari, ongeacht de temperatuur. De bloemen komen voor
over de hele stengel. Behalve als vroege bloeier in de tuin is de winterjasmijn
ook uitstekend geschikt om op vaas te zetten. Nadat de bloemen een 'koude prikkel'
hebben gekregen, lenen ze zich ook goed om in de huiskamer in bloei te worden
getrokken. De bloemen zijn lang houdbaar.
Artikelen en illustraties in NEÊRLANDs Tuin zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets mag
daarom geheel, gedeeltelijk of in gewijzigde vorm (persoonlijkheidsrecht) op welke wijze
dan ook worden verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming.
