 |
|
|
|
Aangepast zoeken
|
Is er een dokter in de tuin? |
|
|
|
Behalve dat er op een fietstocht door het landschap heel wat te beleven
valt, is er ook veel te leren van natuurlijke begroeiing.
Waar komt welke plant voor en vooral waarom is dat zo?
Ik ontdekte een groep valeriaanplanten (Valeriana officinalis) in een
helling langs een regenrivier.
 |
| Ruigtkruiden groeien vooral in lintvorm langs o.a. oevers |
Het is niet een plant die van nature alleen maar in het wild kan groeien.
De valeriaan is ook een goed groeiende en heel rijk bloeiende plant langs
de oever van een flinke vijver.
De echte valeriaan is een plant die vooral voorkomt in
ruigtkruidenvegetaties, dat zoveel betekent als een heleboel kruiden
bijeen die elkaar sterk beconcurreren maar niet zo snel door andere soorten
kruiden worden verdrongen. Ze vormen, wat je zou kunnen noemen, een hechte
gemeenschap. Ruigtkruidenvegetaties zijn vooral te vinden op overhoeken in
het landschap, langs waterkanten, greppels, op spooremplacementen,
fabrieksterreinen en langs rivieren. Kenmerkend is dat dit soort vegetaties
vooral in een lintvormig patroon (langgerekte vorm) voorkomen.
Van nature groeit de valeriaan tussen of bij de grote lisdodde, Pitrus,
moerasspiraea, late guldenroede en de poelruit. Een matig voedselrijke tot
voedselrijke vochtige bodem heeft de voorkeur van de valeriaan. De plant
bloeit uitbundig in mei - september.
De roze bloemhoofdjes staan in een scherm bijeen op lange stelen; drie stelen
bijeen vormen meestal op hun beurt weer een scherm.
 |
| De echte valeriaan is een ruigtkruid |
De sterk gezaagde, donker
groene bladeren staan tegenover elkaar langs de steel.
Vijveroever
Een uitstekende plaats voor de valeriaan is langs de oever van een sloot of
een (flinke) vijver. De plant heeft geen last van ziekten, slaat gemakkelijk
aan na het planten en vermeerdert zich met z'n wortelstok in een paar jaar
tijd tot een flinke groep. De bloemen zijn in knop diep roodpaars en
verbloeien naar zachtroze. De hoogte is ongeveer 1,25 m.
Uit de wortelstok van de valeriaan wordt valeriaantinctuur geperst. De
verdunde tinctuur wordt in de homeopathie toegepast bij overspannenheid en om
zenuwen te kalmeren. Bij langdurig gebruik kan verslaving optreden. Vooral
katten zijn verzot op valeriaantinctuur, maar in de tuin trekt de plant
beslist geen (extra) belangstelling van katten.
|
|
|
Artikelen en illustraties
in NEÊRLANDs Tuin
zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets mag
daarom geheel, gedeeltelijk
of in gewijzigde vorm (persoonlijkheidsrecht) op welke wijze
dan ook worden verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming. |
|
