 |
|
|
|
Zoeken
|
Snoekkruid, een grensbewoner |
|
|
|
Snoekkruid is een plant die de overgang tussen land en water markeert. Op
'droog' land en in het water voelt het zich niet thuis.
Juist daar tussenin, in een moerasachtige situatie: des te beter. De bakermat
van deze schitterend bloeiende moerasbewoner ligt in Centraal-, Midden- en
Noord-Amerika.
 |
| Pontederia cordata groeit op de overgang van droog naar nat en bloeit met diepblauwe bloemen |
Pontederia is het enige geslacht van de familie van de
Pontederiaceae. Er bestaan twee soorten van dit geslacht.
Vooral wie een grote vijver heeft met een brede moerasrand daarlangs, zou
snoekkruid kunnen planten. Langs kleine vijvers wordt de plant al gauw te
groot in verhouding tot het wateroppervlak. Is snoekkruid eenmaal geplant,
dan groeien de wortels ook in de richting van het water en zelfs duiken de
wortels de vijverbodem in. Daaraan kan niet zonder meer de conclusie worden
verbonden dat snoekkruid het ook wel goed in de vijver doet. Snoekkruid in
een flinke mand in de vijver kan, maar de plant gaat dan korter mee. Beneden
een waterdiepte van 40 cm groeit de plant niet meer.
Op de overgang water - land is sprake van relatief veel verandering:
wisselende hoogte in waterpeil, lichte golfslag, perioden van extreem nat
afgewisseld met die van maar net vochtig. In zo'n situatie voelt snoekkruid
zich op z'n plaats; een situatie met lichte dynamiek in het eulitorale systeem.
Groei en bloei
Snoekkruid (synoniem: moerashyacint) kan wel 50 - 80 cm hoog worden als de
bodem uit een luchtig, lemig mengsel met zand en veen bestaat. De bladeren
worden op zich al 20 - 25 cm groot en staan op stengels. Het blad is spits
hartvormig en glimmend groen.
In augustus is het hoogtepunt van de bloei; in juli verschijnen de eerste
bloemen, eind september is het met de bloei gedaan. De bloemen staan op
lange, bladloze stelen, in aren. De bovenste kelkslippen zijn naar boven
gericht en de onderste naar beneden. De bloemen hebben wat weg van een
orchidee en lijken zeker op de minder fijne bloemen van een hyacint.
Snoekkruid breidt zich uit door middel van worteluitlopers. Na ongeveer twee
jaar zijn de planten volwassen en bloeien op hun best. Daarna wordt de bloei
minder en blijft ook het blad kleiner in omvang. Daaraan is wel wat te doen:
de planten moeten worden uitgegraven en gescheurd en opnieuw worden
uitgeplant. Dit omdat er na verloop van tijd veel wortels zijn gevormd, die
dicht bij elkaar zitten.
 |
| Pontederia cordata 'Alba' is nog weinig in cultuur |
De toevoer van voedingsstoffen wordt hierdoor
belemmerd met als gevolg een minder goede groei en bloei.
Soorten
Behalve dat de oorspronkelijke, blauw bloeiende soort van Pontederia
cordata zijn er nu ook witte cultuurvariëteiten (schaars)
verkrijgbaar: Pontederia cordata 'Alba' en Pontederia cordata
'White Pike'. Deze soorten worden ongeveer 50 cm hoog. Het zijn goede
aanvullingen op de bestaande soort. Plant ze in de vijver niet dieper dan
10 - 20 cm onder water.
Een bijzondere soort is Pontederia lanceolata. Helaas (nog) nauwelijks
verkrijgbaar. De plant groeit en bloeit forser dan P. cordata, terwijl
het blad meer lancetvormig is toegespitst.
|
|
|
Artikelen en illustraties
in NEÊRLANDs Tuin
zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets mag
daarom geheel, gedeeltelijk
of in gewijzigde vorm (persoonlijkheidsrecht) op welke wijze
dan ook worden verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming. |
|