 |
|
|
|
Zoeken
|
Taxodium ademt ook als-ie in het water staat |
|
|
|
Taxodium of de moerascipres valt altijd op onder bladverliezende
bomen en groenblijvende coniferen. In de zomer is het ongetwijfeld de
transparantie van de kegelvormige kroon, in de herfst zijn de bladen prachtig
roestbruin tot geelbruin. In de winter is de boom kaal, maar dan nog is de
roestbruine, vezelige stam een lust voor het oog. 't Is bepaald geen boom
voor een kleine tuin.
 |
Taxodium distichum heeft
een luchtige kroon |
Voor wie een grote tuin met een natuurlijke vijver van
flink formaat heeft, is deze boom 'weggelegd'. Niet voor niets bedienden
landschapsarchitecten in de 19de eeuw zich graag van deze boom in hun ontwerpen
voor stedelijke parken en landgoederen.
Vochtig of nat
De moerascipres is inheems in Florida. Daar groeien deze bomen in grote
aantallen in de Everglades. Het is een waterrijk en zompig gebied.
Moerascipres is daar te zien in ondiepe wateren. Toch kan de boom ook
heel goed groeien op een bodem waarvan de (grond)waterstand hoog is. Voor
zware kleigrond, hoe vochtig dan ook, is de boom niet aan te bevelen.
Veengrond of natte zandgrond komt het meest in aanmerking. Een moerascipres
kan dus zowel op het land als in (ondiep) water groeien. Aan de oever van
een grote vijver of zelfs tot op een waterdiepte van zestig centimeter
is deze cipres in zijn element. In Noord- en Midden-Amerika vormt de
moerascipres zijn karakteristieke luchtwortels als hij in het water
staat. Plant een moerascipres als solitair of in één of
meer groepen. De boom kan een hoogte tot dertig meter bereiken, maar
het duurt tientallen jaren voor het zover is.
 |
|
 |
| Een boom die in het water groeit? Taxodium |
Taxodium heeft een
magnifieke herfstkleur |
Luchtwortels
In Nederland vormt een moerascipres hoogst zelden luchtwortels. In de Everglades
wel, omdat de waterstand daar periodiek stijgt en daalt. Normaal nemen bomen
via hun wortelgestel altijd lucht uit de bodem op. Een moerascipres verzekert
zich van toevoer van lucht door ook een wortelgestel te vormen, dat grotendeels
boven de hoogste waterstand uitsteekt. In de Everglades levert dit een uitstekende
schuil- en paaiplaats voor vissen op. Het gebied is er welhaast ondoordringbaar door.
 |
Bladeren van moerascipres
zijn naald priemvormig |
Waterindianen zijn daar uitstekende gidsen.
Bladverliezend
In april - mei verschijnen de bladeren van deze cipres die tot de familie van
de Taxodiaceae behoort. De naald- en priemvormige bladeren groeien radiaal
afstaand aan de langloten èn staan in twee rijen langs de kortloten. De
bladstand komt het meest overeen met een kippenveer. De bladkleur is het hele
seizoen opvallend fris bronsgroen. Een boom met vergelijkbare bladstand en
eigenschappen is Metasequioa glyptostroboides, een soort uit dezelfde
familie als de moerascipres.
Aan het einde van de herfst valt het kortlot
met de roestbruin geworden bladeren in z'n geheel van de scheut.
Soorten
Taxodium distichum wordt het meest gebruikt
van alle soorten. Het belangrijkste kenmerk hiervan zijn de kortloten met de
tweerijige bladeren daarlangs. De boom kan dertig meter hoog worden met een
kroomomvang van twintig meter.
Taxodium distichum 'Pendulum' heeft
takken die meer horizontaal uit de stam groeien dan van de soort. Kenmerkend is
de overhangende, doorbuigende vorm van de takken in de top van de boom.
Taxodium ascendens wordt vijfentwintig
meter hoog bij een kroonomvang van vijftien meter. Aan deze boom groeien de
bladeren in een radiaal afstaande vorm aan de kortloten, maar staan niet in
twee rijen. Deze boom kan ook op minder vochtige grond (zand, klei, veen en
leem) worden gebruikt. Deze cipres vormt geen luchtwortels. De stam wordt in
de loop der jaren aan de basis steeds breder en groter in omvang.
|
|
|
Artikelen en illustraties
in NEÊRLANDs Tuin
zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets mag
daarom geheel, gedeeltelijk
of in gewijzigde vorm (persoonlijkheidsrecht) op welke wijze
dan ook worden verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming. |
|