 |
|
|
|
Aangepast zoeken
|
Amberboom 'sweetgummi' is wonderschoon |
|
|
|
In Centraal- en Oost-Amerika en Mexico is de amberboom
(Liquidambar styraciflua) inheems. Het is bepaald
geen boom waar je op kunt wachten om hem volwassen te zien; het is
een uiterst trage groeier.
Na tien jaar mag je blij zijn als de boom zes meter hoog is en
moet je nog eens tien jaar wachten eer een hoogte van tien meter
is bereikt.
Je moet bij de amberboom er ook maar niet naar verlangen om hem in je eigen tuin
volwassen te zien worden. In een arboretum of botanische tuin staat wel eens
een volwassen exemplaar.
Oervader van kauwgom?
In Amerika wordt de amberboom gezien als de oervader van kauwgom.
Vandaar dat de bijnaam van amberboom 'sweetgummi' is. Met name
het blad is sterk aromatisch. Bij wrijven ruikt het meer naar
boenwas dan dat het associaties wekt met een heerlijk
frisse kauwgom. Onder ons gezegd en gezwegen: vertrouw er maar
niet op dat de amberboom aan de wieg heeft gestaan van dat
kauwspul. Wel is het zo, dat de bladeren bij warm weer een
gomhars afscheiden - styrax of storax - genoemd. Deze gomhars
was in het verleden bestanddeel van de betere schoencrème.
Neem de proef op de som: wrijf het blad over het leer van uw
schoenen. Laat het even intrekken en drogen. Wrijf de schoenen
met een doek op, ze zullen glimmen dat het een lust is. Bovendien
zijn ze voorlopig waterafstotend. Sinds de oudheid staat
Liquidambar orientalis bekend als 'vloeibare amber'.
Herfstkleur is vermaard
De amberboom staat bekend om het mooi gevormde blad, dat veel op
dat van een esdoorn (Acer) lijkt.
Het blad is dieper ingesneden dan dat van een esdoorn en staat op een heel lange steel.
De randen van het blad zijn gezaagd. Het allermooiste is de
herfstkleur: fel goudgeel of dieprood tot purperrood. Daaraan
ontleent amberboom in de eerste plaats z'n bekendheid. Zeker, de
boom bloeit in mei, maar de bloemen zijn onaanzienlijk. De
vruchten (aan een volwassen boom) zijn bijzonder fraai. Ze hangen
in lange slierten en bungelen dan in de wind. De amberboom behoort
tot de familie van de toverhazelaarfamilie (Hamamelidaceae).
Op oudere leeftijd is het takkengestel schilderachtig. Het heeft
een grillige vorm, de bast van takken en stam is dan bezet met
'gevleugelde' kurklijsten. Dit vormt in de tweede plaats de
kwaliteit van amberboom.
Grond
De amberboom groeit op vrijwel alle grondoorten. Het beste resultaat
krijg je op pH-neutrale grond (pH 5), maar ook op sterk basische
grond (kalkrijk) groeit hij goed. Plant de boom als hij
twee of drie jaar oud is. Verplanten wordt door de boom slecht
verdragen. Wortelsnoei wordt helemaal slecht verdragen.
Snoeien
De amberboom neigt ertoe om een dubbele harttak te vormen. Verwijder
zo'n harttak zo snel mogelijk, anders is de boom op latere
leeftijd misvormd. Snoei de boom in rusttoestand: einde herfst
tot begin van het voorjaar. Dood hout moet in de zomer worden
verwijderd. Snoei alleen die takken die om wat voor reden ook
in de weg zitten.
|
|
|
Artikelen en illustraties
in NEÊRLANDs Tuin
zijn auteursrechtelijk beschermd. Niets mag
daarom geheel, gedeeltelijk
of in gewijzigde vorm (persoonlijkheidsrecht) op welke wijze
dan ook worden verveelvoudigd zonder schriftelijke toestemming. |
|
